0
0
Summary & Insights

Levitt’s reluctant month-long trip to India, undertaken mostly to keep his new-agey wife safe, unexpectedly became a spiritual awakening. Stuck on crowded buses with no particular destination in mind, he found a strange peace in letting go of striving—a Buddhist-like realization that without a specific goal, every moment could be acceptable, even enjoyable. This openness to experience marks a profound shift for the notoriously rational economist, who admits he’s grown more receptive to spirituality and ideas he once dismissed as bunk.

This personal evolution is deeply intertwined with his five-year journey hosting People I Mostly Admire. Initially tricked into the role, Levitt discovered that the intense preparation for interviews transformed him from a producer of knowledge into a dedicated consumer of ideas, someone who hadn’t read a serious book in decades. The podcast became his primary conduit for human connection, pushing him far outside his comfort zone and providing the disciplined deadlines his academic life lacked. The conversations didn’t just make for good episodes; they fundamentally reshaped his thinking and redirected his life’s work.

That redirection now fuels a passionate new mission: reinventing education. Inspired by guests like Sal Khan and the concept of mastery learning, Levitt is launching a network of schools called The Levitt Lab. His core insight is that traditional education beats curiosity out of even the most talented students, creating box-checkers devoid of genuine engagement. His alternative celebrates a wide array of accomplishments—writing novellas, building pollution sensors, composing music—so every student can find a unique path to success instead of competing in a single, soul-crushing race for valedictorian.

He sees artificial intelligence as the ultimate litmus test for this philosophy. For an engaged learner, AI is a powerful tool for rapid, deep exploration. For an unengaged student, it’s a seamless way to avoid learning altogether. This stark dichotomy makes student engagement more crucial than ever. Levitt’s excitement is palpable as he describes the visceral reward of seeing learners re-engaged, freed from the grind of just-in-case learning to pursue knowledge just-in-time, driven by genuine curiosity and purpose.

Surprising Insights

  • A rational economist’s spiritual pivot: Levitt, a self-described rationalist, experienced a near-Buddhist awakening in India, finding peace in non-striving and now expresses openness to spiritual concepts he once ridiculed.
  • The podcast host who hated reading: Before the podcast, Levitt estimated he read only about 30 books over 20 years, mostly young adult fiction for his kids. The show forced him to become a voracious consumer of serious nonfiction and academic work.
  • AI as education’s ultimate double-edged sword: Levitt argues AI is simultaneously the best tool ever for engaged learners and the most effective tool ever for disengaged students to avoid learning, making student engagement the critical linchpin for the future of education.
  • The inspiration for a new school model came from a failed interview tactic: His approach to pitching his school to students—telling them their parents’ generation has been lying about the path to success—was directly inspired by psychologist David Yeager, a guest on his show.
  • Interviewing as a substitute for human connection: Levitt, who claims to dream of weeks completely alone, says the podcast became his primary source of meaningful human connection outside his immediate family.

Practical Takeaways

  • Invest deeply in preparation to unlock conversations: Levitt learned that doing the hard work—reading a guest’s entire body of work—builds rapport and trust, allowing for more genuine and insightful dialogue, even if you lack natural interviewing talent.
  • Broaden your definition of success to foster engagement: Whether in a classroom or workplace, celebrate a wide variety of accomplishments (creative, technical, artistic) instead of relying on a single narrow metric (like grades). This turns a zero-sum competition into a collaborative environment where everyone can be recognized.
  • Embrace “just-in-time” over “just-in-case” learning: Focus on acquiring knowledge and skills when you need them to solve a real problem, rather than stockpiling information on the vague chance it might be useful someday. This approach leads to faster, more durable, and more motivated learning.
  • Use constraints to combat procrastination: If you lack external deadlines, create artificial ones. Levitt found that the bi-weekly pressure of the podcast provided a productive discipline that his deadline-free academic life did not.
  • Seek out conversations that challenge your identity: Stepping into a role you feel inherently unsuited for (like Levitt becoming an interviewer) can catalyze profound personal growth and open doors to unexpected passions and purposes.

Chuyến đi một tháng bất đắc dĩ của Levitt tới Ấn Độ, chủ yếu để giữ cho người vợ theo trào lưu tâm linh của ông được an toàn, đã bất ngờ trở thành một sự thức tỉnh tâm linh. Mắc kẹt trên những chuyến xe buýt đông đúc mà không có điểm đến cụ thể, ông tìm thấy một sự bình yên kỳ lạ trong việc buông bỏ sự cố gắng – một sự ngộ ra mang hơi hướng Phật giáo rằng không cần một mục tiêu cụ thể, mỗi khoảnh khắc đều có thể chấp nhận được, thậm chí là thú vị. Sự cởi mở trải nghiệm này đánh dấu một bước chuyển sâu sắc đối với nhà kinh tế học duy lý nổi tiếng, người thừa nhận rằng ông đã trở nên cởi mở hơn với tâm linh và những ý tưởng mà ông từng bác bỏ là vô nghĩa.


Sự chuyển biến cá nhân này gắn chặt với hành trình 5 năm dẫn chương trình People I Mostly Admire của ông. Ban đầu bị “dụ” vào vai trò này, Levitt khám phá ra rằng việc chuẩn bị kỹ lưỡng cho các cuộc phỏng vấn đã biến ông từ một nhà sản xuất tri thức thành một người tiêu thụ ý tưởng tận tâm, một người đã không đọc một cuốn sách nghiêm túc nào trong hàng thập kỷ. Podcast trở thành kênh kết nối con người chính của ông, đẩy ông ra xa khỏi vùng an toàn và cung cấp những hạn chót có kỷ luật mà đời sống học thuật của ông thiếu vắng. Những cuộc trò chuyện không chỉ tạo nên những tập podcast hay; chúng còn định hình lại tư duy và định hướng lại công việc cả đời của ông.


Sự định hướng lại đó giờ đây thúc đẩy một sứ mệnh mới đầy đam mê: tái sáng tạo giáo dục. Được truyền cảm hứng bởi những vị khách như Sal Khan và khái niệm về học tập tinh thông, Levitt đang khởi động một mạng lưới trường học có tên The Levitt Lab. Nhận thức cốt lõi của ông là giáo dục truyền thống đã đánh bật trí tò mò ngay cả ở những học sinh tài năng nhất, tạo ra những người chỉ biết đánh dấu vào ô trống mà không có sự tham gia thực sự. Phương án thay thế của ông tôn vinh một loạt các thành tựu đa dạng – viết tiểu thuyết ngắn, chế tạo cảm biến ô nhiễm, sáng tác nhạc – để mỗi học sinh có thể tìm thấy một con đường riêng đến thành công thay vì cạnh tranh trong một cuộc đua đơn độc, nghiền nát tâm hồn để trở thành thủ khoa.


Ông coi trí tuệ nhân tạo (AI) là phép thử tối thượng cho triết lý này. Đối với người học có sự tham gia, AI là công cụ mạnh mẽ để khám phá nhanh và sâu. Đối với học sinh không có sự tham gia, đó là một cách trơn tru để hoàn toàn tránh học tập. Sự phân đôi rõ rệt này khiến sự tham gia của học sinh trở nên quan trọng hơn bao giờ hết. Sự hào hứng của Levitt là rõ ràng khi ông mô tả phần thưởng sâu sắc của việc chứng kiến người học được tái thu hút, thoát khỏi việc học “phòng hờ” để theo đuổi kiến thức “đúng lúc”, được thúc đẩy bởi trí tò mò và mục đích chân thật.


Những Hiểu Biết Đáng Ngạc Nhiên



  • Sự chuyển hướng tâm linh của một nhà kinh tế duy lý: Levitt, một người tự nhận là theo chủ nghĩa duy lý, đã trải qua một sự thức tỉnh gần như Phật giáo ở Ấn Độ, tìm thấy sự bình yên trong việc không cố gắng và giờ đây thể hiện sự cởi mở với các khái niệm tâm linh mà ông từng chế giễu.

  • Người dẫn chương trình podcast từng ghét đọc sách: Trước khi có podcast, Levitt ước tính ông chỉ đọc khoảng 30 cuốn sách trong 20 năm, chủ yếu là tiểu thuyết cho giới trẻ cho con ông. Chương trình buộc ông phải trở thành một người tiêu thụ ham mê các tác phẩm phi hư cấu nghiêm túc và học thuật.

  • AI – con dao hai lưỡi tối thượng của giáo dục: Levitt lập luận rằng AI đồng thời là công cụ tốt nhất từ trước đến nay cho người học có sự tham gia và là công cụ hiệu quả nhất từ trước đến nay để học sinh không tham gia tránh học tập, khiến sự tham gia của học sinh trở thành mấu chốt quan trọng cho tương lai giáo dục.

  • Cảm hứng cho mô hình trường học mới đến từ một chiến thuật phỏng vấn thất bại: Cách ông thuyết phục học sinh về ngôi trường của mình – nói với họ rằng thế hệ cha mẹ họ đã nói dối về con đường đến thành công – được lấy cảm hứng trực tiếp từ nhà tâm lý học David Yeager, một vị khách trong chương trình của ông.

  • Phỏng vấn như một sự thay thế cho kết nối con người: Levitt, người tuyên bố mơ về những tuần hoàn toàn cô đơn, nói rằng podcast đã trở thành nguồn kết nối con người ý nghĩa chính của ông bên ngoài gia đình ruột thịt.


Những Bài Học Thực Tiễn



  • Đầu tư sâu vào việc chuẩn bị để mở khóa các cuộc trò chuyện: Levitt học được rằng việc làm công việc khó nhọc – đọc toàn bộ tác phẩm của khách mời – xây dựng mối quan hệ và sự tin tưởng, cho phép đối thoại chân thực và sâu sắc hơn, ngay cả khi bạn không có tài năng phỏng vấn bẩm sinh.

  • Mở rộng định nghĩa thành công để thúc đẩy sự tham gia: Dù trong lớp học hay nơi làm việc, hãy tôn vinh nhiều loại thành tựu đa dạng (sáng tạo, kỹ thuật, nghệ thuật) thay vì dựa vào một thước đo hẹp duy nhất (như điểm số). Điều này biến một cuộc cạnh tranh có tổng bằng không thành một môi trường hợp tác nơi mọi người đều có thể được công nhận.

  • Đón nhận việc học “đúng lúc” thay vì “phòng hờ”: Tập trung vào việc tiếp thu kiến thức và kỹ năng khi bạn cần chúng để giải quyết một vấn đề thực tế, thay vì tích trữ thông tin với cơ hội mơ hồ rằng nó có thể hữu ích vào một ngày nào đó. Cách tiếp cận này dẫn đến việc học nhanh hơn, bền vững hơn và có động lực hơn.

  • Sử dụng các ràng buộc để chống lại sự trì hoãn: Nếu bạn thiếu các hạn chót bên ngoài, hãy tạo ra những cái nhân tạo. Levitt nhận thấy áp lực hai tuần một lần của podcast đã cung cấp một kỷ luật hiệu quả mà đời sống học thuật không có hạn chót của ông không có.

  • Tìm kiếm những cuộc trò chuyện thách thức bản sắc của bạn: Bước vào một vai trò mà bạn cảm thấy vốn không phù hợp (như Levitt trở thành người phỏng vấn) có thể xúc tác cho sự phát triển cá nhân sâu sắc và mở ra cánh cửa cho những đam mê và mục đích bất ngờ.


萊維特為照顧新時代風格的妻子安全,勉強展開為期一個月的印度之旅,卻意外迎來心靈覺醒。在沒有特定目的地的擁擠公車上,他發現放下執著竟帶來奇異的平靜——猶如佛教頓悟般領會到,當不再拘泥於特定目標,每個瞬間都可接納甚至享受。這種向體驗敞開的轉變,對這位以理性著稱的經濟學家而言意義非凡,他坦承自己對靈性與曾經嗤之以鼻的觀念已變得更加接納。


這項個人演變與他主持《我多半欽佩的人們》播客的五年歷程緊密交織。最初是被「哄騙」擔任主持的萊維特發現,為訪談所做的密集準備,將他從知識生產者轉變為思想虔誠吸收者——這竟是數十年來首次認真閱讀嚴肅書籍。播客成為他人際連結的主要管道,既迫使他遠離舒適圈,又補足了學術生涯缺乏的紀律性截止期限。這些對話不僅成就精彩節目,更從根本重塑其思維,重新導向他的人生志業。


這項轉向如今催生出熾熱的新使命:重塑教育。受薩爾·汗等來賓與精熟學習概念啟發,萊維特正創立名為「萊維特實驗室」的學校網絡。他洞見到傳統教育會扼殺連最優秀學生的好奇心,製造出只懂勾選待辦事項卻缺乏真實投入的學生。他的替代方案頌揚多元成就——創作小說、建造污染感測器、譜寫樂曲——讓每位學生都能開闢獨特的成功路徑,而非全擠在一條令人窒息的畢業致詞代表競賽跑道。


他將人工智慧視為此教育哲學的終極試金石。對積極學習者而言,AI是實現快速深度探索的強大工具;對消極學生來說,它卻是徹底逃避學習的無縫途徑。這種鮮明對比使學生的投入程度變得空前重要。萊維特描述見證學習者重燃熱情的震撼回報時,興奮之情溢於言表:當學生擺脫「以防萬一」的填鴨式學習,轉向由真實好奇心與目標驅動的「適時所需」知識追求,教育才真正獲得解放。


驚人洞見



  • 理性經濟學家的靈性轉向:自稱理性主義者的萊維特在印度經歷近乎佛教的覺醒,從「不強求」中覓得平靜,如今對曾嘲笑的靈性概念展現開放態度。

  • 討厭閱讀的播客主持人:主持播客前,萊維特估計自己二十年僅讀約三十本書,多數還是給孩子讀的青少年小說。節目迫使他成為嚴肅非虛構與學術著作的貪婪吸收者。

  • AI成為教育終極雙面刃:萊維特主張,AI既是積極學習者的史上最佳工具,亦是消極學生逃避學習的最有效手段,使得學生參與度成為未來教育的關鍵樞紐。

  • 新學校模式的靈感來自失敗訪談策略:他向學生推廣學校的理念——直言父母世代對成功之路的描繪多有謊言——這方法直接啟發自節目來賓、心理學家大衛·耶格。

  • 以訪談替代人際連結:曾嚮往數週獨處生活的萊維特坦言,播客已成為他在核心家庭外獲取深度人際連結的主要來源。


實踐啟示



  • 深度投入準備以開啟對話:萊維特領悟到,精讀來賓全部著作雖艱辛,卻能建立融洽與信任,促成更真誠深刻的對話,即便缺乏訪談天賦亦能達成。

  • 拓寬成功定義以激發參與:無論在教室或職場,頌揚多元成就(創意、技術、藝術),而非依賴單一狹隘指標(如成績)。這將零和競爭轉化為人人皆可獲認可的協作環境。

  • 擁抱「適時所需」而非「以防萬一」的學習:聚焦於解決真實問題時所需的知識技能,而非囤積「某天可能用到」的訊息。此方法使學習更快速、持久且動力充沛。

  • 運用限制對抗拖延:若缺乏外部截止期限,就創造人工期限。萊維特發現播客雙週更新的壓力,帶來其無截止日學術生涯所欠缺的高效紀律。

  • 尋求挑戰身分認同的對話:踏入自覺不適任的角色(如萊維特成為訪談者),能催化深刻個人成長,開啟通往意外熱情與使命的大門。


El reacio viaje de un mes de Levitt a la India, emprendido sobre todo para mantener a salvo a su esposa de corte new age, terminó convirtiéndose inesperadamente en un despertar espiritual. Atrapado en autobuses abarrotados y sin ningún destino concreto en mente, encontró una extraña paz al dejar de esforzarse: una comprensión casi budista de que, sin una meta específica, cada momento podía ser aceptable, incluso disfrutable. Esta apertura a la experiencia marca un cambio profundo para el economista notoriamente racional, quien admite que se ha vuelto más receptivo a la espiritualidad y a ideas que antes descartaba como pura charlatanería.


Esta evolución personal está profundamente entrelazada con sus cinco años al frente de People I Mostly Admire. Al principio, casi engañado para asumir ese papel, Levitt descubrió que la intensa preparación para las entrevistas lo transformó de productor de conocimiento en un dedicado consumidor de ideas, alguien que no había leído un libro serio en décadas. El pódcast se convirtió en su principal vía de conexión humana, lo empujó muy fuera de su zona de confort y le proporcionó los plazos disciplinados que su vida académica no tenía. Las conversaciones no solo dieron lugar a buenos episodios; también remodelaron de manera fundamental su pensamiento y reorientaron el trabajo de su vida.


Esa reorientación ahora impulsa una nueva misión que lo apasiona: reinventar la educación. Inspirado por invitados como Sal Khan y por el concepto de aprendizaje por dominio, Levitt está lanzando una red de escuelas llamada The Levitt Lab. Su idea central es que la educación tradicional aplasta la curiosidad incluso de los estudiantes más talentosos, creando personas que solo cumplen casillas, desprovistas de un compromiso genuino. Su alternativa celebra una amplia gama de logros —escribir novelas cortas, construir sensores de contaminación, componer música— para que cada estudiante pueda encontrar un camino único hacia el éxito en lugar de competir en una única y extenuante carrera por ser el primero de la clase.


Ve la inteligencia artificial como la prueba de fuego definitiva de esta filosofía. Para un estudiante comprometido, la IA es una herramienta poderosa para una exploración rápida y profunda. Para un estudiante desconectado, es una forma perfecta de evitar aprender por completo. Esta marcada dicotomía hace que el compromiso del estudiante sea más crucial que nunca. El entusiasmo de Levitt es palpable cuando describe la recompensa visceral de ver a los alumnos volver a involucrarse, liberados de la rutina de aprender “por si acaso” para pasar a aprender “justo a tiempo”, impulsados por una curiosidad y un propósito genuinos.


Ideas sorprendentes



  • El giro espiritual de un economista racional: Levitt, que se describe a sí mismo como racionalista, vivió en la India una especie de despertar casi budista, encontrando paz en el no esforzarse, y ahora se muestra abierto a conceptos espirituales que antes ridiculizaba.

  • El anfitrión de pódcast que odiaba leer: Antes del pódcast, Levitt calcula que leyó apenas unos 30 libros en 20 años, en su mayoría ficción juvenil para sus hijos. El programa lo obligó a convertirse en un ávido consumidor de obras serias de no ficción y trabajos académicos.

  • La IA como el arma de doble filo definitiva de la educación: Levitt sostiene que la IA es al mismo tiempo la mejor herramienta jamás creada para los estudiantes comprometidos y la herramienta más eficaz jamás creada para que los estudiantes desmotivados eviten aprender, lo que convierte al compromiso estudiantil en la pieza clave del futuro de la educación.

  • La inspiración para un nuevo modelo escolar surgió de una táctica fallida de entrevista: Su manera de presentar su escuela a los estudiantes —decirles que la generación de sus padres les ha estado mintiendo sobre el camino hacia el éxito— estuvo inspirada directamente por el psicólogo David Yeager, invitado de su programa.

  • Entrevistar como sustituto de la conexión humana: Levitt, que afirma soñar con pasar semanas completamente solo, dice que el pódcast se convirtió en su principal fuente de conexión humana significativa fuera de su familia inmediata.


Conclusiones prácticas



  • Invierte a fondo en la preparación para desbloquear conversaciones: Levitt aprendió que hacer el trabajo duro —leer toda la obra de un invitado— genera cercanía y confianza, lo que permite un diálogo más genuino y revelador, incluso si no tienes un talento natural para entrevistar.

  • Amplía tu definición de éxito para fomentar el compromiso: Ya sea en un aula o en el trabajo, celebra una gran variedad de logros (creativos, técnicos, artísticos) en lugar de depender de una sola métrica estrecha (como las calificaciones). Esto transforma una competencia de suma cero en un entorno colaborativo en el que todos pueden ser reconocidos.

  • Adopta el aprendizaje “justo a tiempo” en lugar del aprendizaje “por si acaso”: Concéntrate en adquirir conocimientos y habilidades cuando los necesites para resolver un problema real, en vez de acumular información ante la vaga posibilidad de que algún día pueda ser útil. Este enfoque conduce a un aprendizaje más rápido, más duradero y más motivado.

  • Usa restricciones para combatir la procrastinación: Si careces de plazos externos, crea algunos artificiales. Levitt descubrió que la presión quincenal del pódcast le proporcionaba una disciplina productiva que su vida académica, libre de fechas límite, no le daba.

  • Busca conversaciones que desafíen tu identidad: Dar un paso hacia un papel para el que sientes que no encajas de manera natural (como Levitt convirtiéndose en entrevistador) puede catalizar un profundo crecimiento personal y abrir la puerta a pasiones y propósitos inesperados.


A relutante viagem de um mês de Levitt à Índia, empreendida principalmente para manter sua esposa “new age” em segurança, acabou se tornando, de forma inesperada, um despertar espiritual. Preso em ônibus lotados sem nenhum destino específico em mente, ele encontrou uma estranha paz em abandonar a necessidade de se esforçar o tempo todo — uma percepção quase budista de que, sem um objetivo definido, cada momento podia ser aceitável, até mesmo prazeroso. Essa abertura à experiência marca uma mudança profunda para o economista notoriamente racional, que admite ter se tornado mais receptivo à espiritualidade e a ideias que antes descartava como bobagem.


Essa evolução pessoal está profundamente entrelaçada com sua jornada de cinco anos apresentando People I Mostly Admire. Inicialmente levado ao papel quase sem perceber, Levitt descobriu que a preparação intensa para as entrevistas o transformou de produtor de conhecimento em um consumidor dedicado de ideias — alguém que não lia um livro sério havia décadas. O podcast se tornou seu principal canal de conexão humana, empurrando-o muito além de sua zona de conforto e lhe oferecendo os prazos disciplinados que faltavam à sua vida acadêmica. As conversas não renderam apenas bons episódios; elas remodelaram fundamentalmente sua forma de pensar e redirecionaram o trabalho de sua vida.


Esse redirecionamento agora alimenta uma nova missão pela qual ele é profundamente apaixonado: reinventar a educação. Inspirado por convidados como Sal Khan e pelo conceito de aprendizagem por domínio, Levitt está lançando uma rede de escolas chamada The Levitt Lab. Sua percepção central é que a educação tradicional sufoca a curiosidade até mesmo dos alunos mais talentosos, criando cumpridores de tarefas desprovidos de envolvimento genuíno. Sua alternativa celebra uma ampla variedade de realizações — escrever novelas curtas, construir sensores de poluição, compor música — para que cada aluno possa encontrar um caminho único para o sucesso, em vez de competir em uma única e exaustiva corrida pela posição de melhor da turma.


Ele vê a inteligência artificial como o teste decisivo dessa filosofia. Para um aluno engajado, a IA é uma ferramenta poderosa para uma exploração rápida e profunda. Para um aluno desengajado, é uma maneira perfeita de evitar o aprendizado por completo. Essa dicotomia marcante torna o engajamento do estudante mais crucial do que nunca. O entusiasmo de Levitt é palpável quando ele descreve a recompensa concreta de ver alunos voltando a se engajar, libertos da rotina de aprender “por precaução” para buscar conhecimento “na hora certa”, movidos por curiosidade e propósito genuínos.


Percepções Surpreendentes



  • A guinada espiritual de um economista racional: Levitt, que se descreve como racionalista, viveu uma espécie de despertar quase budista na Índia, encontrando paz na ausência de esforço constante, e hoje demonstra abertura a conceitos espirituais dos quais antes zombava.

  • O apresentador de podcast que detestava ler: Antes do podcast, Levitt estima ter lido apenas cerca de 30 livros ao longo de 20 anos, em sua maioria ficção juvenil para seus filhos. O programa o forçou a se tornar um leitor voraz de não ficção séria e de trabalhos acadêmicos.

  • A IA como a maior faca de dois gumes da educação: Levitt argumenta que a IA é, ao mesmo tempo, a melhor ferramenta já criada para alunos engajados e a ferramenta mais eficaz já criada para que alunos desengajados evitem aprender, fazendo do engajamento estudantil o elemento central para o futuro da educação.

  • A inspiração para um novo modelo escolar veio de uma tática fracassada de entrevista: Sua abordagem para apresentar sua escola aos estudantes — dizendo a eles que a geração de seus pais mentiu sobre o caminho para o sucesso — foi diretamente inspirada pelo psicólogo David Yeager, um convidado de seu programa.

  • Entrevistar como substituto da conexão humana: Levitt, que afirma sonhar com semanas inteiras completamente sozinho, diz que o podcast se tornou sua principal fonte de conexão humana significativa fora de sua família imediata.


Lições Práticas



  • Invista profundamente na preparação para desbloquear conversas: Levitt aprendeu que fazer o trabalho difícil — ler toda a obra de um convidado — constrói sintonia e confiança, permitindo um diálogo mais genuíno e perspicaz, mesmo que você não tenha talento natural para entrevistar.

  • Amplie sua definição de sucesso para promover engajamento: Seja em sala de aula ou no ambiente de trabalho, celebre uma grande variedade de realizações (criativas, técnicas, artísticas) em vez de depender de uma única métrica estreita (como notas). Isso transforma uma competição de soma zero em um ambiente colaborativo no qual todos podem ser reconhecidos.

  • Adote o aprendizado “na hora certa” em vez do aprendizado “por precaução”: Concentre-se em adquirir conhecimentos e habilidades quando precisar deles para resolver um problema real, em vez de acumular informação na vaga possibilidade de que ela possa ser útil algum dia. Essa abordagem leva a um aprendizado mais rápido, mais duradouro e mais motivado.

  • Use restrições para combater a procrastinação: Se você não tem prazos externos, crie prazos artificiais. Levitt descobriu que a pressão quinzenal do podcast lhe proporcionava uma disciplina produtiva que sua vida acadêmica sem prazos não oferecia.

  • Busque conversas que desafiem sua identidade: Assumir um papel para o qual você sente não ter aptidão natural (como Levitt se tornar entrevistador) pode catalisar um crescimento pessoal profundo e abrir portas para paixões e propósitos inesperados.


After five years, Levitt is ending People I (Mostly) Admire, and will start hosting the occasional Freakonomics Radio episode. We couldn’t be happier.

 

  • SOURCES:
    • Steve Levitt, co-author of Freakonomics and host of People I (Mostly) Admire.

 

Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

Leave a Reply

Freakonomics RadioFreakonomics Radio
Let's Evolve Together
Logo