0
0
Summary & Insights

In a wide-ranging conversation, filmmaker Werner Herzog discusses the driving philosophy behind his eclectic career, his formative experiences, and his views on truth, art, and contemporary culture. He rejects the label of a “Renaissance man,” instead presenting himself as a singular artist with a coherent worldview that connects his diverse projects, from epic films like Fitzcarraldo to voice acting and writing. Central to his work is the pursuit of what he terms “ecstatic truth”—a deeper, more illuminating reality that goes beyond mere factual accuracy. He contrasts this with the “accountant’s truth” of data, arguing that great art must depart from the literal to touch on universal, often unarticulated, human metaphors, akin to the myth of Sisyphus or Moby-Dick.

Herzog reflects on his difficult childhood in post-war Germany, marked by poverty and hunger, but dismisses the notion that it was traumatic in a way that requires introspection or psychoanalysis. He is sharply critical of psychoanalysis, which he considers one of the great mistakes of the 20th century, advocating instead for the human capacity to forget and move on from painful memories. He extends this critique to the entire 20th century, citing the failures of communism, fascism, and the atomic bomb as evidence of a catastrophic era. His personal history informs a vigilant, even militant, stance against the resurgence of extremist ideologies.

The discussion turns to modern societal issues, particularly what Herzog identifies as a pervasive culture of complaint, especially within the arts and coastal elites. He urges people, especially artists, to stop complaining about the industry and instead take direct action—to make films with minimal budgets, to engage with people outside their bubbles, and to understand the grievances of America’s heartland. He sees resilience and preparation for life’s harshness as essential, lamenting an educational trend that prioritizes making children happy over making them strong. On technology, he dismisses current AI as producing only a lifeless “mimicry of invention,” incapable of the spark essential for true art, though he acknowledges its dangers in spreading disinformation.

Surprising Insights

  • Herzog considers psychoanalysis, and indeed the entire 20th century, to be monumental mistakes, arguing we should forget traumas rather than endlessly analyze them.
  • He expresses a militant readiness to take up arms against any resurgence of Nazism, stating bluntly, “that’s what we have to do” as a German.
  • Despite being a celebrated filmmaker, he almost never goes to museums or watches other movies (only about 4-5 films a year), finding it difficult to cross the “threshold” into a museum.
  • He posits that memory is not a fixed record but a malleable, shifting narrative that we actively reframe, which he sees as a blessing essential for human survival and moving forward.
  • He argues that Los Angeles, not New York, is the U.S. city with the most “substance” today, pointing to its industrial base, emerging cultural institutions, and the creative work happening beyond the superficial glare of Hollywood.

Practical Takeaways

  • Create Relentlessly, Don’t Complain: If you want to make a film (or any art), stop complaining that the system won’t fund you. Find a way to do it with whatever resources you have—Herzog made a feature-length film for under $10,000 by taking odd jobs.
  • Seek Ecstatic Truth Over Mere Facts: In your creative or intellectual pursuits, strive to move beyond the “accountant’s truth” of verifiable data. Aim for a deeper, more poetic insight that illuminates the human condition, even if it requires invention and departing from literal reality.
  • Engage Outside Your Bubble: If you are puzzled by political or social shifts, don’t just complain. Proactively reach out to people with different views, like old high school friends from your hometown, and ask sincere questions about their lives and grievances.
  • Let Time Be Your Judge: Accept that rejection and bad reviews are part of the process. Trust your own conviction in your work, understanding that true value may not be recognized immediately and that “time is on its side.”
  • Forget to Survive: Do not feel compelled to obsessively excavate and analyze every personal trauma. Recognize the human ability to forget and reframe painful memories as a healthy tool for resilience and moving forward.
Trong cuộc phỏng vấn sâu rộng này, đạo diễn Werner Herzog bàn luận về triết lý nghệ thuật độc đáo, quan điểm về văn hóa đương đại và những trải nghiệm sống phi thường của ông. Trọng tâm cuộc trò chuyện xoay quanh khái niệm “chân lý xuất thần” của Herzog, được ông đối chiếu với thứ “chân lý kế toán” thuần túy sự kiện. Với Herzog, nghệ thuật và điện ảnh đích thực phải vượt lên hiện thực tường minh để chiếu rọi những trải nghiệm nhân sinh sâu sắc hơn – nguyên tắc thể hiện rõ trong những tác phẩm huyền thoại đầy gian khó như *Fitzcarraldo*. Ông chỉ trích điện ảnh hiện đại và văn hóa nói chung đang trở nên cằn cỗi, xem nghệ thuật AI như sự bắt chước vô hồn thiếu đi “tia lửa” sáng tạo thiết yếu.
Herzog chiêm nghiệm về thời niên thiếu ở Đức hậu Thế chiến, đề cập đến việc cha mẹ ông từng tham gia Đảng Quốc xã và hành trình đối diện quá khứ của dân tộc. Ông bày tỏ sự cảnh giác sâu sắc trước chủ nghĩa phát xít tái sinh và cam kết mạnh mẽ, gần như mang tính chiến đấu, với nền dân chủ. Cuộc thảo luận chuyển sang cuộc sống của ông tại Mỹ, nơi Herzog bảo vệ chiều sâu văn hóa của Los Angeles trước danh tiếng hời hợt của nó, đồng thời kêu gọi giới tinh hoa ven biển nghiêm túc lắng nghe và thấu hiểu vùng trung tâm – những bức xúc mà ông cho là chính đáng nhưng thường bị bỏ qua.
Xuyên suốt cuộc trò chuyện, Herzog thể hiện sự bài xích sâu sắc với văn hóa than phiền, chuyên môn hóa cực đoan và xu hướng “nuông chiều” thế hệ trẻ. Ông đề cao tinh thần lao động không mệt mỏi, khả năng phục hồi thực tiễn và việc học hỏi qua trải nghiệm trực tiếp, thường đầy thách thức. Ông tin rằng sứ mệnh của nghệ thuật và người nghệ sĩ là diễn ngôn những ẩn dụ sâu thẳm – như Sisyphus hay Moby-Dick – vang vọng trong thân phận con người, nhiệm vụ mà ông thấy ít nghệ sĩ đương thời thực hiện. Góc nhìn của Herzog mang tính kiên định dài hạn, tin rằng thời gian sẽ minh chứng cho những tác phẩm thực sự tiên phong, bất chấp sự khước từ ban đầu hay các xu hướng nhất thời.
### Những góc nhìn đáng ngạc nhiên
– Herzog cho rằng **phân tâm học là “một trong những sai lầm lớn của thế kỷ 20″**, lập luận rằng nên để quên khỏi chấn thương hơn là không ngừng khơi gợi và phân tích chúng.
– Ông tuyên bố gây sốc rằng **toàn bộ thế kỷ 20 là “một sai lầm”**, viện dẫn những thất bại khổng lồ của chủ nghĩa cộng sản, phát xít, bom nguyên tử và bùng nổ dân số làm bằng chứng.
– Dù là đạo diễn lừng danh, Herzog **từ chối gọi mình là nghệ sĩ**, phản đối danh hiệu này khi được mời thực hiện tác phẩm cho triển lãm Whitney Biennale.
– Ông tiết lộ chỉ có kết nối cá nhân sâu sắc với một số ít nghệ sĩ lịch sử, xem **bàn thờ Isenheim và những bức “họa đen” của Goya** là tác phẩm chạm đến “cốt lõi” ông, dù thường tránh lui tới bảo tàng.
– Herzog chia sẻ mẹ ông miêu tả trí thông minh của ông không phải dựa trên sách vở, mà là dạng tiếp thu gần như giác quan – nơi trải nghiệm tự thân ăn sâu và tái hiện hàng thập kỷ sau dưới dạng những câu chuyện và tầm nhìn chuyển hóa.
### Bài học thực tiễn
– **Sáng tạo Chân lý Xuất thần**: Vượt khỏi việc trình bày sự kiện đơn thuần. Hướng tới nghệ thuật và công việc chiếu rọi trải nghiệm nhân sinh sâu sắc hơn, ngay cả khi cần sáng tạo và bước ra ngoài hiện thực tường minh.
– **Tham gia, đừng Than phiền**: Nếu bất đồng với tình hình chính trị/văn hóa (ví dụ: cảm thấy tách biệt với vùng “trung tâm”), hãy chủ động tiếp cận và trò chuyện với người có quan điểm khác thay vì chỉ oán thán.
– **Xây dựng Sự kiên cường qua Lao động**: Bài trừ văn hóa tán dương và phàn nàn. Sẵn sàng nhận công việc chân tay khó nhọc khi cần, vượt qua sự khước từ, và tin rằng thời gian sẽ minh chứng cho tác phẩm tiên phong chất lượng, không chỉ chạy theo xu hướng.
– **Bắt đầu Sáng tạo Ngay lập tức**: Với những nhà làm phim/người sáng tạo trẻ, hãy ngừng than vãn về thiếu tài chính hay cơ hội. Tìm cách thực hiện dự án với nguồn lực tối giản – Herzog chỉ ra khả năng làm phim tài liệu chất lượng điện ảnh với dưới mười nghìn đô la.
– **Nuôi dưỡng “Cụm” Trí tuệ Cá nhân**: Nhận ra trí thông minh học thuật truyền thống chỉ là một cụm kỹ năng. Trau dồi sự kết hợp độc đáo của riêng bạn giữa trí nhớ, nhận thức giác quan, tư duy logic và cảm quan thi ca, ngay cả khi điều đó xung đột với giáo dục chính quy.
在這場內容廣泛的訪談中,電影製作人韋納·荷索深入闡述了他獨特的藝術哲學、對當代文化的見解,以及不凡的生命歷程。對話的核心圍繞著荷索提出的「狂喜真實」概念——他將此對立於僅止於事實層面的「會計師式真實」。對荷索而言,真正的藝術與電影必須超越表象現實,才能映照出人類更深刻、更本質的經驗,這原則體現於他那些具有傳奇色彩且拍攝過程極度艱辛的作品(如《陸上行舟》)之中。他批判當代電影乃至整體文化正逐漸失去生命力,並直指人工智慧生成的藝術不過是缺乏創造核心「火花」的蒼白模仿。
荷索回顧了戰後德國時期的成長經歷,提及父母早年與納粹黨的關聯,以及國家對歷史的反思歷程。他對法西斯主義的復甦保持高度警惕,並展現出近乎戰鬥性的民主信念。話題轉至他在美國的生活時,他為洛杉磯的文化深度辯護,駁斥其浮淺的刻板印象,同時敦促沿岸菁英認真理解內陸地區民眾的心聲——他認為這些被長期忽視的訴求具有正當性。
貫穿全篇的是荷索對抱怨文化、過度專業化及年輕世代過度受保護現象的深切反感。他崇尚不懈的工作精神、務實的韌性,以及從直接且艱難的經驗中學習。他認為藝術與藝術家的使命,在於闡釋深植人類處境中那些無聲的隱喻(如薛西弗斯或白鯨記),而他認為當代少有人承擔此任務。他的觀點立足於長遠信念,深信時間終將證明真正具遠見的作品,無關最初的否定或潮流起伏。
### 令人驚訝的洞見
– 荷索認為 **「精神分析是二十世紀的重大錯誤之一」** ,主張與其無止盡挖掘創傷,不如選擇遺忘。
– 他提出挑釁觀點:**「整個二十世紀都是個錯誤」** ,並列舉共產主義、法西斯主義、原子彈爆炸與人口暴增等巨大失敗為證。
– 儘管身為享譽國際的電影導演與藝術家,荷索 **拒絕自稱藝術家** ,甚至在受邀為惠特尼雙年展創作裝置藝術時回絕此標籤。
– 他僅對極少數歷史藝術作品懷有深刻共鳴,**伊森海姆祭壇畫與哥雅的「黑色繪畫」** 是少數能觸動他「靈魂深處」的作品,而他平時幾乎不參觀博物館。
– 荷索透露,母親曾形容他的智慧並非來自書本,而是一種近乎感官的吸收能力——經驗會深植內心,並在數十年後轉化為故事與影像重新湧現。
### 實用啟示
– **創造狂喜真實**:超越單純呈現事實。追求能照亮更深層人類經驗的藝術與工作,即使需要創造性手法或跳脫現實框架。
– **主動對話而非抱怨**:若對政治或文化現狀不滿(例如感覺與「內陸」脫節),應主動接觸不同觀點者進行對話,而非僅止於哀嘆時局。
– **透過工作建立韌性**:拒絕讚美與抱怨文化。必要時從事艱苦體力勞動,突破挫折,並相信時間終將驗證非僅追逐潮流的遠見之作。
– **立即開始創作**:懷抱電影或創作夢想者,應停止抱怨資金或機會不足。學習以最低資源完成計畫——荷索舉例指出,如今以不到一萬美元也能製作出電影級紀錄片。
– **培育多元智能組合**:認識到傳統學術智慧僅是能力的一種面向。培養屬於自己的獨特能力組合——包括記憶力、感官感知、邏輯思考與詩意觸覺,即使這些可能與正規教育體系有所衝突。

En esta entrevista de amplio alcance, el cineasta Werner Herzog analiza su singular filosofía artística, sus opiniones sobre la cultura contemporánea y sus notables experiencias de vida. El eje de la conversación se centra en el concepto de Herzog de la “verdad extática”, que contrapone a la mera verdad factual, la “verdad de contable”. Para Herzog, el verdadero arte y el cine deben trascender la realidad literal para iluminar experiencias humanas más hondas y profundas, un principio evidente en sus propias producciones legendarias y físicamente extenuantes, como Fitzcarraldo. Sostiene que el cine moderno, y la cultura en general, se está volviendo estéril, y señala al arte generado por IA como una imitación sin vida que carece de la “chispa” esencial de la verdadera creación.


Herzog reflexiona sobre sus años formativos en la Alemania de la posguerra, aludiendo a la temprana afiliación de sus padres al partido nazi y al posterior ajuste de cuentas de la nación con su pasado. Expresa una profunda vigilancia frente al resurgimiento del fascismo y un compromiso firme, casi militante, con la democracia. La conversación se desplaza hacia su vida en Estados Unidos, donde defiende la sustancia cultural de Los Ángeles frente a su reputación superficial y exhorta a las élites costeras a comprometerse seriamente con el interior del país y a comprenderlo, pues considera que sus agravios son legítimos y con demasiada frecuencia ignorados.


A lo largo de toda la entrevista, Herzog exhibe una profunda aversión a la cultura de la queja, a la especialización y a lo que considera la sobreprotección de las generaciones más jóvenes. Defiende el trabajo incansable, la resiliencia práctica y el aprendizaje a través de la experiencia directa, a menudo difícil. Cree que el papel del arte y del artista es articular las metáforas profundas e inconfesas —como Sísifo o Moby-Dick— que resuenan en la condición humana, una tarea que, a su juicio, pocos contemporáneos emprenden. Su perspectiva es la de una convicción a largo plazo: confía en que el tiempo reivindicará la obra verdaderamente visionaria, independientemente del rechazo inicial o de las modas.


Perspectivas sorprendentes



  • Herzog cree que el psicoanálisis es “uno de los grandes errores del siglo XX”, y sostiene que es mejor olvidar los traumas que desenterrarlos y analizarlos sin fin.

  • Afirma de manera provocadora que todo el siglo XX fue “un error”, citando como prueba los fracasos colosales del comunismo, el fascismo, la bomba atómica y el crecimiento descontrolado de la población.

  • A pesar de ser un cineasta y artista célebre, Herzog se niega a llamarse artista, rechazando esa etiqueta cuando le pidieron realizar una instalación para la Bienal del Whitney.

  • Revela una conexión intensa y personal con solo un puñado de artistas históricos, y cita el Retablo de Isenheim y las “pinturas negras” de Goya como obras que lo conmueven “hasta lo más hondo”, mientras que en general evita los museos.

  • Herzog comparte que su madre describía su inteligencia no como algo basado en los libros, sino como una forma casi sensorial de absorción, en la que las experiencias se incrustaban en él y reaparecían décadas después transformadas en historias y visiones.


Conclusiones prácticas



  • Crea verdad extática: ve más allá de la simple presentación de hechos. Aspira a un arte y un trabajo que iluminen una experiencia humana más profunda y honda, aunque eso exija invención y apartarse de la realidad literal.

  • Involúcrate, no te quejes: si estás en desacuerdo con una situación política o cultural (por ejemplo, si te sientes desconectado del “interior del país”), busca activamente a quienes tienen opiniones distintas y habla con ellos, en lugar de limitarte a lamentar el estado de las cosas.

  • Forja resiliencia mediante el trabajo: rechaza una cultura de elogio y queja. Asume trabajos duros y físicos si es necesario, persiste ante el rechazo y confía en que el tiempo validará la obra buena y visionaria que no se limita a seguir tendencias.

  • Empieza a crear ahora: para los aspirantes a cineastas o creadores, basta ya de quejarse por la falta de financiación o de oportunidades. Encuentra la manera de realizar tu proyecto con recursos mínimos: Herzog menciona la posibilidad de hacer un documental con calidad cinematográfica por menos de diez mil dólares.

  • Cultiva un “conjunto” de inteligencias: reconoce que la inteligencia académica tradicional es solo un conjunto de habilidades. Cultiva tu propia combinación singular de memoria, percepción sensorial, pensamiento lógico y sensibilidad poética, aunque entre en conflicto con la educación formal.


Nesta entrevista abrangente, o cineasta Werner Herzog discute sua filosofia artística singular, suas visões sobre a cultura contemporânea e suas notáveis experiências de vida. O núcleo da conversa gira em torno do conceito de “verdade extática”, que Herzog contrapõe à mera verdade factual, a “verdade de contador”. Para Herzog, a verdadeira arte e o verdadeiro cinema devem transcender a realidade literal para iluminar experiências humanas mais profundas e significativas, um princípio evidente em suas próprias produções lendárias e fisicamente extenuantes, como Fitzcarraldo. Ele argumenta que o cinema moderno, e a cultura em geral, está se tornando estéril, apontando a arte gerada por IA como uma imitação sem vida, desprovida da centelha essencial da criação verdadeira.


Herzog relembra seus anos formativos na Alemanha do pós-guerra, mencionando a filiação inicial de seus pais ao partido nazista e o posterior acerto de contas do país com seu passado. Ele expressa uma profunda vigilância contra o ressurgimento do fascismo e um compromisso firme, quase militante, com a democracia. A discussão então se volta para sua vida nos Estados Unidos, onde ele defende a densidade cultural de Los Angeles contra sua reputação de superficialidade e exorta as elites costeiras a se engajarem seriamente com o interior do país e a compreendê-lo, cujas queixas ele considera legítimas e muitas vezes negligenciadas.


Ao longo de toda a entrevista, Herzog demonstra uma profunda aversão à cultura da reclamação, à especialização e ao que ele vê como a excessiva proteção das gerações mais jovens. Ele defende o trabalho incansável, a resiliência prática e o aprendizado por meio da experiência direta, muitas vezes difícil. Acredita que o papel da arte e do artista é articular as metáforas profundas e não ditas — como Sísifo ou Moby-Dick — que ressoam na condição humana, uma tarefa que, em sua visão, poucos contemporâneos assumem. Sua perspectiva é de convicção de longo prazo, confiando que o tempo fará justiça ao trabalho verdadeiramente visionário, independentemente da rejeição inicial ou das tendências passageiras.


Percepções Surpreendentes



  • Herzog acredita que a psicanálise é “um dos grandes erros do século XX”, argumentando que é melhor esquecer traumas do que desenterrá-los e analisá-los incessantemente.

  • Ele afirma, de modo provocativo, que todo o século XX foi “um erro”, citando como evidências os fracassos colossais do comunismo, do fascismo, da bomba atômica e do crescimento populacional desenfreado.

  • Apesar de ser um cineasta e artista celebrado, Herzog se recusa a se chamar de artista, rejeitando o rótulo quando lhe pediram para fazer uma instalação para a Bienal do Whitney.

  • Ele revela uma conexão intensa e pessoal com apenas um punhado de artistas históricos, citando o Retábulo de Isenheim e as “pinturas negras” de Goya como obras que o tocam “até o âmago”, enquanto em geral evita museus.

  • Herzog compartilha que sua mãe descrevia sua inteligência não como algo baseado em livros, mas como uma forma quase sensorial de absorção, na qual as experiências se impregnariam nele e ressurgiriam décadas depois, transformadas em histórias e visões.


Conclusões Práticas



  • Crie Verdade Extática: Vá além da simples apresentação de fatos. Busque uma arte e um trabalho que iluminem uma experiência humana mais profunda e significativa, mesmo que isso exija invenção e um afastamento da realidade literal.

  • Engaje-se, não reclame: Se você estiver em desacordo com uma situação política ou cultural (por exemplo, sentindo-se desconectado do “interior do país”), procure ativamente essas pessoas e converse com quem tem visões diferentes, em vez de apenas lamentar o estado das coisas.

  • Construa resiliência por meio do trabalho: Rejeite uma cultura de elogios e reclamações. Assuma trabalhos duros e físicos, se necessário, persevere diante da rejeição e confie que o tempo validará um bom trabalho visionário que não seja apenas fruto da moda.

  • Comece a produzir agora: Para cineastas ou criadores aspirantes, parem de reclamar da falta de financiamento ou de oportunidades. Encontrem uma maneira de realizar seu projeto com recursos mínimos — Herzog cita a possibilidade de fazer um documentário com qualidade de cinema por menos de dez mil dólares.

  • Cultive um “conjunto” de inteligências: Reconheça que a inteligência acadêmica tradicional é apenas um entre vários conjuntos de habilidades. Cultive sua própria combinação singular de memória, percepção sensorial, pensamento lógico e sensibilidade poética, mesmo que isso entre em conflito com a educação formal.


… of bad reviews, meager financing, or artificial intelligence. But he is worried that the world is full of sloppy thinkers who mistake facts for the truth.

 

 

 

Hosted by Simplecast, an AdsWizz company. See pcm.adswizz.com for information about our collection and use of personal data for advertising.

Leave a Reply

Freakonomics RadioFreakonomics Radio
Let's Evolve Together
Logo